علی با حق و حق با علیست و این دو جدا نشدنی اند

اکثر مردم از خطبه ی غدیر تنها جمله ی "من کنت مولاه فهذا علی مولاه"رادر خاطر دارند.

حال آن که رسول اعظم اسلام، پس از انجام مقدماتی تامل برانگیز و جالب ، که همگان حیران بودند تا بدانند،آخرین سفیر وحی الهی می خواهد چه کند،او علی (ع) را در کنار خویش قرار داد و بر فراز بلندی، چندین ساعت، در آن صحرای تفتیده به سخنرانی پرداخت.

محور اصلی سخنان سرنوشت ساز آن پیام آور رحمت، معرفی علی (ع) به امامت و ذکرصفات و ویژگی های خاص او و نیز معرفی امامان معصوم تا حضرت مهدی (ع) است.این خطبه که در لابلای آن با تعبیرهای گوناگون بر فضیلت و امامت حضرت علی (ع) تاکید شده حجت بزرگ بر همگان تا قیامت است.

رسول خدا (ص) ، در ابتدای خطابه، به حمد و ثنای اله پرداختند و پس از ذکر صفات قدرت و رحمت حق تعالی ، سخن را متوجه این مطلب نمودند که باید فرمان مهمی درباره ی علی بن ابی طالب (ع) ابلاغ کنم و اگر این پیام را نرسانم، رسالت الهی را نرسانده ام.و تصریح کردند که خداوند به من وحی کرده:

"و ان لم تفعل فما بلغت رسالته"        (مائده-67)

اگر آن چه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده –یعنی خلافت علی بن ابی طالب (ع)-ابلاغ نکنی، رسالت او را نرسانده ای.

سپس با تاکید امر پروردگار درباره ی اعلام ولایت علی (ع) فرمودند:جبرئیل سه مرتبه بر من نازل شد و از طرف خدا مرا مامور کرد که در این محل، اجتماعی به پا خیزم و بر هر سفید و سیاهی اعلام کنم:

"ان علی بن ابی طالب اخی و وصیی و خلیفتی علی امتی و الامام من بعدی."

همانا علی بن ابی طالب برادر من و وصی من و جانشین من بر امتم و امام بعد از من است.

در بخش دیگری از خطبه ، امامت دوازده امام بعد از خود را تا آخرین روز قیامت اعلام نموده، فرمودند:

بعد از من علی (ع) صاحب اختیار شما به امر خداوند است،و بعد از او امامت در نسل من از فرزندان اوست، و مردم را از مخالفت بر حذر داشته و فرمودند:

بدانید که امیرالمومنینی جز این برادرم نیست.بدانید که امیرالمومنین بودن بعد از من برای احدی جز او حلال نیست.

آنگاه فرمودند:

"من کنت مولاه فهذا علی مولاه ، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه ..."

و در دنباله سخن ،به نزول وحی درباره ی کامل شدن دین با ولایت امیرالمومنین اشاره نمودند:

"الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا" (مائده-3)

امروز دین شما را برایتان کامل نمودم و نعمت خود را بر شما تمام کردم و راضی شدم که اسلام دین شما باشد.

 

و برای آن که مردم قدر چنین نعمتی را بدانند ، فرمودند:

"پیامبر شما بهترین پیامبر و وصی شما بهترین وصی و فرزندان او بهترین اوصیاء هستند."

 

و در فرازی دیگر فرمودند:

آنچه مامور به ابلاغش بودم را رسانیدم تا حجت باشد بر حاضر و غائب و بر همه کسانی که حضور دارند یا ندارند ، به دنیا آمده اند یا نیامده اند.

"فلیبلغ الحاضر الغائب و الوالد الولد الی یوم القیامه"

پس حاضران به غائبان و فرزند داران به فرزندان تا روز قیامت برسانند.

 

و برای بار دیگر تاکید فرمودند:

ای مردم من راه مستقیم خداوند هستم که شما به پیروی از آن امر نموده ، و سپس علی بعد از من ، و سپس فرزندانم از نسل او امامان هدایت اند ، به حق هدایت می کنند و به یاری حق به عدالت رفتار می کنند.

 

در ارائه خطابه ، حضرت اثرات ولایت و محبت اهل بیت را متذکر شدند و سوره حمد را تلاوت نموده و آن را درباره خود و امامان (ع) نازل دانستند. سپس مطالبی اساسی درباره ی حضرت بقیه الله (عج) فرمودند و مفصلا اوصاف وشئون خاص حضرتش را مطرح کردند و آینده ای پر از عدل و داد به دست مهدی موعود (عج) را به جهانیان مژده دادند:

"بدانید که آخرین امامان،مهدی قائم (عج) از ماست.همانا او یاور دین خداست، اوست انتخاب شده و اختیار شده خداوند، اوست میراث دار دانش ها و احاطه دار بر ادراک ها، اوست که کارها به او سپرده شده.اوست که پیشینیان به او بشارت داده اند ،اوست که به عنوان حجت باقی می ماند و بعد از او حجتی نیست ..."

 

آنگاه از مردم خواستند که پس از پایان خطابه با علی (ع) دست بیعت دهند. و در ادامه بالاترین امر به معروف و نهی از منکر را تبلیغ پیام غدیر اعلام کردند. و در آخرین مرحله خطابه ، حضرت عبارات مفصلی را بر زبان مبارک جاری کردند و از مردم خواستند آنها را عینا تکرار کنند و بدین وسیله از همان فراز منبر بیعت عمومی گرفته شد، همچنین از مردم خواستند خدا را بر این نعمت سپاسگزار باشند.

کلمات نهائی پیامبر (ص) دعا برای اقرار کنندگان به سخنان و اوامر آن حضرت بود، و با حمد خداوند  خطابه حضرت پایان یافت.

 

آری، خدائی که از سر مهر و عطوفت، امت اسلامی را بدون سرپرست رها نکرد ،امروز نیز مشعلفروزان هدایت را به دست مهدی (ع) سپرده تا مردم با مراجعه به این بزرگ مرد رئوف ومهربان و دلسوز به سوی خدا راه یابند.

 

بیائید در غدیری که پیش روی ماست دست های سرد و خزان زده مان را از راه دور در دست های ملکوتیش گذارده و با بیعتی دوباره غدیر را زنده کنیم.    

 

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید