خدایا

خدایا کفر نمی‌گویم، 
 
 پریشانم، 
 
 چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟! 
 
 مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی. 
 
 خداوندا! 
 
 اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی 
 
 لباس فقر پوشی 
 
 غرورت را برای ‌تکه نانی 
 
 ‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌ 
 
 و شب آهسته و خسته 
 
 تهی‌ دست و زبان بسته 
 
 به سوی ‌خانه باز آیی 
 
 زمین و آسمان را کفر می‌گویی 
 
 می‌گویی؟! 
 
 خداوندا! 
 
 اگر در روز گرما خیز تابستان 
 
 تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی 
 
 لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری 
 
 و قدری آن طرف‌تر 
 
 عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌ 
 
 و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد 
 
 زمین و آسمان را کفر می‌گویی 
 
 نمی‌گویی؟! 
 
 خداوندا! 
 
 اگر روزی‌ بشر گردی‌ 
 
 ز حال بندگانت با خبر گردی‌ 
 
 پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت از این بودن، از این بدعت. 
 
 خداوندا تو مسئولی. 
 
 خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن 
 
 در این دنیا چه دشوار است، 
 
 چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است

 

 

/ 3 نظر / 5 بازدید
وفــــــــا

این قطعه از دکتر علی شریعتی نیست

عمران68

سلام مهندس!!! کامنت جالبی بود.بازم از این کارا بکن.

JPSco

سلام مهندس. خوشحالم مي بينم همچنان در وبلاگ نويسي فعالي. و خوشحالتر از اين همه مطالب زيبا. اگه ممكنه لينك منو عوض كن. عنوانشو بگذار مشاور ژئوتكنيك. با نشاني :www.jpsco.ir اگه سري بهم بزني خوشحال ميشم. مشتاق ديدار. داداش زاده